عشق تلخ

عشقِ تلخ

در بهار عشق من خورشید تابان ، تار شد

ابر ناپیدا ، زمینِ دل سراسر خار شد

روز و شب باد خزان آمد بهارم شد خزان

عشق و پاک و ناب من ، با این خزان بیمار شد

با چنین اخلاق زشت و خط قرمزهای تو

قلب پاک و ساده ام از دست تو خونبار شد

زندگی با زور بازو، فکر کنم آسوده نیست

حال و روزم از تو ُ ، از روزگار بیزار شد

حال و روزم تیرُ تار است با چنین افکار زشت

دل به یکتا بسته بودم این دلم بیدار شد

کَنده ام دل از تو من ، بیزارم از دیدارِ تو

قحط آدم بود گویا ، عاشق من ، مار شد

احمد باقری

آنا یوردوم شربیان...